Dit weekend stond in het teken van de Prijs van de Kapitein. De wedstrijd van Piet Dewilde was traditiegetrouw een single wedstrijd. De eerste categorie moest voor het eerst dit jaar zelf in stroke play strijden. Het stralende weer was een extra hulp voor de schitterende scores.

Brut was Max Peerbooms top. Met een score van 70 won hij afgetekend voor Jan Hillen. Bij de dames tekende Kathleen Renders voor de beste brut score.

In de eerste categorie bij de dames mocht Hilde Nijs juichen. Zij scoorde netto 70 en was de enige dame in de stroke play competitie die haar handicap verbeterde. Brut winnares Kathleen strandde op de tweede plaats net voor Carine Ory.

In de tweede reeks ging Sabine Peene aan de haal met de hoofdprijs met 38 punten. Net voldoende om Geneviève Haumont achter zich te houden. Genodigde Sophie Geens mocht plaats nemen op de laatste podiumplaats.

Bij de heren was Theo Smeets de beste in het netto-klassement van de stroke play spelers. Met een score van 70 voelde hij de hete adem van Filip Peumans, James Van Maerrem en Jan Hillen in zijn nek.

Voor de beste score van dit weekend tekende Ronny Smolders. Ronny sprokkelde maar liefst 42 punten en verbeterde hierdoor zijn handicapnotering aanzienlijk. Desondanks zijn puike score van 40 punten moest Maarten Luys zich tevreden stellen met de runner-up spot. Jeugdspeler Cedric Ramaekers vervolledigde het podium met 39 punten.

Eddy Gieraerts tekende voor de beste score in de derde categorie. Hij bleef Captain Piet Dewilde, Henk Nouwen, Eric Vertessen en Guy Windmolders maar net voor.

De rabbits zorgden voor fantastische resultaten. Dietrich Bourguignon sloot de wedstrijd af met de top score: 23 punten. Hij werd op de voet gevolgd door Marijke Bekkers, die net beter speelde dan Patrice Vanrunxt en Jean-Pierre Gilissen.

Voor zijn 25-jarige aanwezigheid op de golfclub bood Philippe een wedstrijd aan voor de leden. Deze chapman werd in zeer variabele weersomstandigheden betwist. De baan had dringend nood aan water maar dit weekend was het een beetje teveel van het goede. Desondanks de minder gunstige klimatologische omstandigheden werd er toch nog puik gepresteerd.

In de eerste categorie waren Raf en Cedric Ramaekers opnieuw aan het feest. Zij scoorden samen 40 punten en dat bleek net voldoende om Jerome Gijsen en Maarten Luys van zich af te schudden. Clubhuisverantwoordelijke Erik Vautmans finishte samen met Bruno Steensels op de laagste trede van het podium. De top-vijf werd door de duo’s Benoit Levecq-Bea Natens en Luc Brabanders-Paul Hansen vervolledigd.

In de tweede reeks waren de scores wat lager. Hier volstonden de 37 punten van Mich Pyls en Maurice Vanschoenbeek voor de overwinning. Zij wonnen met het kleinste verschil van Katrien Koninckx en Henk Nouwen. De derde plaats was voor Georgios Mihailidis en Jean-Pierre Cuypers ten nadele van Chantal Castro en Erik Vanbaelen.

Voor de prijsuitreiking werd Philippe Vanderstricht gehuldigd. De speech van de Voorzitter vindt u hieronder terug.

Van Latemse voetballende badmintonner tot  Directeur van de Royal Limburg Golf

Beste vrienden, beste Philippe,

Mijn taak bestaat erin op 5’ een carrière van 25-jaar te bundelen.

En dus volgt een beetje geschiedenis, en ook clubgeschiedenis.

Wij schrijven 1994: de plaats van head-pro op LGCC was vacant na het vertrek van Joop Renders.

Samen met 8 andere kandidaten had een zekere Philippe Vanderstricht zijn kandidatuur gesteld.

Hij was ons eerlijk gezegd totaal onbekend en werd onmiddellijk aan een grondig verhoor blootgesteld door onze betreurde en strenge kapitein Simon Boes.

De besluiten van Simon waren zeer positief: die jongen heeft stijl en opvoeding, heeft een goede golfopleiding gehad o.a. bij George Will, geeft onderricht volgens de normen van de Engelse PGA en niet te verwaarlozen besloot onze Cristal Alken kapitein:  hij is de telg van een bekende Gentse brouwersfamilie.

Bovendien, en dat wisten wij toen niet: de mama van Philippe draagt de familienaam Vercoutere. U moet weten dat een illuster familielid, nl. Alfred Vercoutere, kapitein was  van de Ravenstein, heroprichter, financierder en voorzitter van Oostende na de verwoestingen van de 2^de wereldoorlog, en ook voorzitter van de KBGF.

Het is trouwens Alfred Vercoutere die hier in Houthalen aanwezig was bij de inhuldiging van het parcours en de officiële speech heeft gehouden als voorzitter van onze golffederatie.

Dus was onze Vanderstricht 2-maal uit het goede hout gesneden.

Simon Boes voegde een merkwaardig en profetisch zinnetje toe aan zijn advies: die jongen gaat het verder schoppen dan pro van de LGCC.

Wij hebben toen een Raad van Bestuur gehouden op het terras van Simon in St. Lambrechts-Herk en Philippe kwam zich een 2^de maal voorstellen. Dit was in aanwezigheid van benevens Simon en mijzelf, Fritz Frederix en Gerard Geerdink en wij beslisten de ongekende Philippe aan te stellen als head-pro, met daaraan gekoppeld de uitbating van de pro-shop.

Philippe stelde zich aan de leden voor  op de eerstvolgende prijsuitdeling einde juli 1994, hetgeen bij een aantal dames onmiddellijk de reactie uitlokte: hij ziet er goed en sportief, maar  toch nog zeer jong uit, en Philippe startte als 26-jarige op 15 augustus 1994.

Niet verloofd, notoire long-hitter, een beetje een boemmeleir,, bacardi-specialist, af en toe een proces met de golf GTI; vrij vlug won Philippe met zijn aangeboren discretie de sympathie van de leden en van de jeugd en startte een mooie pro-carrière op onze club.

In 1996 vierden wij ons 30-jarig jubileum en ik had Philippe gevraagd om een artikel te schrijven in ons gekend lustrumboek. Het werden 3 goede bladzijden met heel wat tips en met als titel : het terrein van de LGCC door de ogen van een golfprofessional. Het is nog steeds actueel en ik raad alle leden aan om dit artikel eens terug te lezen.

Enkele weken na dit lustrumfeest trad Philippe, die hoopte de ware gevonden te hebben, in het huwelijk met een Limburgse met West-Vlaamse roots ( of is het andersom ).

Hij heeft West-Vlaams moeten leren spreken, en zij heeft wat frans moeten leren.

De golf GTI was inmiddels na een diefstal in het kanaal beland, ik was quasi directe getuige, en hij kocht onmiddellijk een break met het oog op de familieuitbreiding.

Dat duurde wel enkele jaren en toen kon het niet vlug genoeg gaan want op een goede 4 maanden tijd van elkaar waren er plots twee kinderen van dezelfde moeder, en naar het schijnt van dezelfde vader, maar dat is een verhaal apart, en daar kan ik ook een boek over schrijven.

In een leeg vliegtuig op terugkeer van een Egypte-reis, juist na nine-eleven in het najaar 2001, beraadden Simon en ikzelf ons over de aanstelling van Philippe als baancommissaris.

Benevens zijn functie als pro zou Philippe tevens de greenkeeper begeleiden aangezien hij heel wat interesse had en kennis  had opgedaan inzake terrein en terreinbeheer

De Raad van Bestuur stemde in en ontlaste op die wijze de terreincommissie van de dagelijkse opvolging van het terrein en het personeel.

In 2009 weerom nieuwe besprekingen. Philippe stelde een einde aan zijn activiteiten als pro en werd technisch directeur van de club. In feite was het een duobaan samen met de manager, waarbij ieder een aantal eigen bevoegdheden uitoefende, waarbij tevens een aantal functies samen werden uitgeoefend en waarin zij dus inwisselbaar waren.

Met het vertrek van de manager begin 2014 volgde de laatste sprong waarbij Philippe Directeur werd van de club, en de hele clubleiding op zich nam van het personeel, de boekhouding, het terrein enz.

Het was merkwaardig hoe een oorspronkelijke golfpro zich op enkele weken tijd inwerkte in de boekhouding van een vzw, personeelsbeheer, horeca, milieuproblematiek enz.

Ik ken weinig mensen, ook in mijn persoonlijk professioneel leven, die zich zonder beperking en met zulke motivatie inzetten voor hun job, bij Philippe is het bijna een roeping.

Hij staat op met de club, gaat ermee slapen en Myriam mag er langs liggen.

Wat ik persoonlijk altijd zeer geapprecieerd heb, en dat was ik vroeger hier nooit tegengekomen in hoofde van personeel, is het lanceren van ideeën, de zin voor initiatief: hij denkt na over zijn functie, overweegt hypotheses, doet voorstellen, en zoekt de financieel gunstigste oplossing.

De perikelen van de laatste maanden met de uitbating hebben van hem het uiterste gevraagd, 70 à 80 uren werden per week gepresteerd en de hele familie werd zelfs opgetrommeld om de service voor de leden in het clubhuis te kunnen garanderen

Er zijn natuurlijk ook gebreken:

-de afstand van zijn drives is wat verminderd – hij is dan ook zo gelukkig om als meer dan 50-jarige pro van de gele tees te mogen starten;

-zijn barbaarse wijncultuur,

– zijn blinde verslaving aan de bacardi, met de jaren moet de cola wel decafeïné zijn of meneer slaapt niet goed.

Philippe, tenzij je het voorzitterschap ambieert, heb je bij ons zowat alles gehad wat de club U kan bieden. Als je braaf zijt zal je in 2033 .??  als Directeur Uw pensioen tegemoet gaan.

Beste vrienden, ik hoop dat U realiseert dat de club en dus ook jullie allen, over een zeer goede directeur beschikken.

Van de ene kan mag ik niet te veel met lof zwaaien, maar van de andere kant moet het gezegd worden, en ik heb het ook bij de Raad van Bestuur op het hart gedrukt dat wij met Philippe over een schitterend element beschikken die vele clubs ons benijden. Houdt hem in ere.

Vandaag vieren wij een zilveren bruiloft, 25-jaar, het is een mooi lustrum van wederzijds vertrouwen.

Uiteraard wil ik Myriam en de kinderen hier ook in betrekken, want zij maken ook deel uit van Uw familie en van onze golffamilie.

Hartelijk dank voor dit mooie tornooi, voor de fijne prijzentafel en wat mij betreft ad multos annos.

18 augustus 2019

Benoit LEVECQ

Voorzitter

De Longest Day of de 54-holes wedstrijd stond zaterdag op het programma. Acht moedige deelnemers trotseerden de tropische hitte en finishten allen heelhuids. Vasso, die als enige vrouw deelnam, liet alle mannen achter zich en kroonde zich tot winnares. Benny Cleeren was de enige man die ietwat in haar buurt kon blijven.

Op zondag was het aan de beurt van de mannen om de vrouwen in de watten te leggen. De Men’s Day sponsorde deze mooie Men invite Ladies, die in vierbal gespeeld werd.

Om in de prijzen te vallen moest er stevig gescoord worden. In de eerste categorie was de winnende score 48 punten. Dit huzarenstuk kwam op naam van Lisette Vanbaelen en Johan Ory, die zijn vrouw Carine en  Stef Lettens met het kleinste verschil klopten. Twee ploegen finishten met 46 punten : Caroline Hansen in het gezelschap van Paul de Bellefroid en Dona Byvoet die samen met Eddy Gieraerts speelde. Shopuitbaatster Josefin vervolledigde met Etienne de top-5.

In de tweede reeks waren 44 punten voldoende om met de hoofdprijs huiswaarts te keren. Kristin Spaas en Guido Scheepers tekenden voor de winnende score. Zij werden op de hielen gezeten door drie duo’s die 43 punten wisten te vergaren. De laatste 9 holes zorgden ervoor dat Peter Withofs en Hilde Huysman als tweeden aftikten. Eric Vertessen en Els Leclere vervolledigden het podium die op een haar gemist werd door Theo en Paula Beckers.

De Beker van Vlaanderen en de Green van de Hoop werden zoals gebruikelijk op dezelfde dag gespeeld. In deze single stableford werd er fantastisch gescoord. Maar wat Alexander Van Dionant realiseerde was ronduit fenomenaal.

Alexander vergaarde maar liefst 54 punten en ziet zijn handicapnotering met 9 punten zakken. Hiermee vestigde hij een nieuw clubrecord. William Nijs moest zich met een fabelachtige score van 45 punten tevreden stellen met de runner-up plaats in de tweede categorie. Maarten Luys vervolledigde het podium met 41 punten, die Jef Litaer op een haar miste (40 punten). Ook Henk Nouwen, Gert Dalemans, Stef Lettens en Bernard Jansen verbeterden hun handicapnotering.

In de hoogste reeks bij de heren was Alexander Cleeren alweer uitmuntend. Hij klokte af met 44 punten en had zo 4 punten voorsprong op Didier Claes die een prachtige ronde van 74 speelde en dus ook de Brut prijs in de wacht sleepte. Gastspeler Rudy Roman legde beslag op de derde plaats ten nadele van Benny Cleeren.

Bij de dames won Astrid Schellens met 38 punten. Brigitte Dewilde volgde op twee slagen en had zelf twee punten voor op Ingrid Houbrechts.

In de tweede categorie verbeterden ook vijf dames hun handicap. Inge Wevers ging met de hoofdprijs lopen. Haar 41 punten waren onbereikbaar voor Katrien Koninckx die op 38 punten strandde. Zij hield een trio met 37 punten achter zich ( Mich Pyls, Emelie Janssen en Jasperina Dubois).

Zoals gebruikelijk trok de Prijs Vasso heel veel leden aan. Deze single wedstrijd stond bol van de goede resultaten.

In de eerste categorie bij de heren was Paul Hansen oppermachtig. Hij zette zowel het bruto als het netto klassement op zijn palmares. Paul speelde een rondje level par wat goed was voor 40 stableford punten. Deze score werd door Marc Piessens geëvenaard maar Paul scoorde iets beter op de back nine. John Smeets vervolledigde  het podium van de eerste categorie. James Van Maerrem strandde op de ondankbare vierde plaats net voor Jan Hillen.

Ook in de tweede reeks waren 40 punten nodig om de overwinning binnen te rijven. Maarten Luys zorgde voor deze prestatie en werd op de hielen gezeten door Leon Kempeneers, Dimitri de Bellefroid, Ben Vaessen en Benny Cleeren die allen aftikten met 39 punten. Eric Vertessen moest desondanks 38 punten tevreden zijn met de zesde plaats.

Bij de dames was er ook een dubbelslag. Kathleen Renders won zowel brut als net (37 p). Hilde Vannoppen strandde op één punt net voor Anne Benijts, clubkampioene Helmi van Asseldonk en Dona Byvoet.

In de tweede categorie mocht Dominique Withofs met de hoofdprijs naar huis. Ook zij scoorde 40 punten en ook hier bleek dit maar net genoeg te zijn om Geneviève Kempeneers en Emelie Janssen achter zich te houden. Julie Benijts miste het podium nipt.

Bij de rabbits waren de winnaars Alexander Van Dionant en Christel De Cock.

Dit weekend was het de beurt aan het Champagnehuis Jacquart om de clubleden te verwennen. De wedstrijd werd in een chapman betwist. Alle deelnemers werden in één categorie ondergebracht.

De Jéreboam werd gewonnen door de neven Jules en Philip Odeurs. De prijsgevers van vorige week scoorden net zoals het duo Johan Ory – Filip Peumans 41 punten. Een iets betere return betekende dat vice-captain Johan en ex-captain Filip zich tevreden moesten stellen met de Magnum fles.

Van de derde tot de zesde plaats was er eveneens een ex-aequo. De laatste 9 holes dienden als scherprechter en zo werd de eindstand in deze volgorde afgewerkt : derde Laurens Ory met Yves De Ceuster, vierde Kathleen Renders met Peter Driessen, vijfde Bruno Steensels met Bernard Hillen en zesde Gert Dalemans met Didier Claes.

Na de prijsuitreiking werden Lieve Helsen-Bussé en Filip Peumans nog als ere-bestuurder gehuldigd.

Traditiegetrouw werd de tweejaarlijkse prijs van de Truienaars betwist. In deze 4BBB moest er serieus gescoord worden om in de prijzen te vallen. Maar liefst 37 duo’s tikten aan met 40 punten of meer.

In de eerste categorie waren Sebastiaan-Willem Lens en Rudy Reekmans aan het feest. Hun 44 punten waren net onbereikbaar voor genodigden Greet Loyson en Piet Vandewalle. Kathleen Renders en Tessy van Geel strandden eveneens op één slag van de winnaars. Drie duo’s volgden met 42 punten ( Hilde Nijs-Willy Morren, Vicky Matterne-Jacky Matthijssen, Laurent Beuk-Benny Cleeren).

44 was eveneens de winnende score in de tweede reeks. Zowel Katrien Koninckx met Henk Nouwen als Bert Spreuwers met André Aerts zorgden voor deze puike prestatie. De betere in-ronde deed de balans echter in het voordeel van Katrien en Henk hellen. Jerome Gijsen vervolledigde samen met Bernard Jansen de top-drie ten nadele van de opa-kleinzoon combinatie Pierre en Sem Leonavicius.

De hoogste scores vielen niet verwonderlijk in de derde categorie. Pieter-Jan Taens en Thomas de Oliveira klokten af met de topscore van de dag : 47 punten. Dit was maar net genoeg om kersvers lid Manu Vandevelde en zijn vader Erik van zich af te schudden. Brigitte Haumont en Agnes Vanhaeren mochten eveneens op het podium staan.

Dankzij een puike 78 in de tweede ronde kon Lauren Vansweevelt haar achterstand op Helmi van Asseldonk volledig goed maken. Helaas voor Lauren miste ze op de 19de hole een korte putt en moest ze de overwinning aan Hemi laten. Kathleen Renders werd derde. Netto was Lauren wel de beste en dit vooral omwille haar puike tweede ronde.

Zelfde verhaal bij de heren. Bram van Zandvoort startte de 2de ronde met een achterstand van 6 slagen op Max Peerbooms, die als enige de eerste ronde in par wist te beëindigen. Na een fantastische ronde van 67 beende hij Max op de laatste hole bij. Na maar liefst 4 play off holes moest Max het hoofd buigen voor Bram. Met ruime achterstand finishte Remco Zinken op de derde plaats.
Netto was James van Maerrem veruit de beste. Hij verbeterde als enige zijn handicapnotering tweemaal en kan zich vanaf nu single-handicapper noemen. Bastien Crahay eindigde eveneens netto onder par na 2 rondes.

De notarissen en ere-notarissen stuurden de RLG-leden in een klassieke 4BBB de baan in. Zoals gebruikelijk in deze formule regende het goede scores.

De prestatie van de dag kwam wel op naam van Ann en Eddy Gieraerts. Samen waren ze goed voor 49 punten en wonnen overtuigend hun reeks. Aan de meet hadden ze 4 slagen voorsprong op het juniorenduo Bastien Crahay en Antonio Copes. Emelie Jansen en Vasso Smeets waren evenals Jules Odeurs-Marleen Keijers en Danielle Fierens-Patrick Dillen goed voor 41 punten.

In de top reeks ging de overwinning naar Hilde Vannoppen die in het gezelschap van Yves de Bellefroid voor 45 punten tekende. Dit bleek maar net genoeg te zijn om Christophe Nelissen en James Van Maerrem van zich af te houden. Kathleen Renders en Alexander Hillen waren met 43 punten goed voor de derde plek net voor Alain en Annicq Ooms.

In de derde categorie mochten Francis Huys en Marijke Bekkers juichen. Ze scoorden even goed als Michaël en Sabine Peene maar zoals gebruikelijk waren de 9 laatste holes bepalend. Patricia Boesmans en Mathieu Dessers waren goed voor de bronzen medaille. Drie duo’s misten het podium maar heel nipt.

Reeds voor de tiende maal boden onze vrienden uit Obereggen, in samenwerking met Kris Bulens en Nadine Nijs,  hun Prijs Hotel Cristal & Ganischgerhof aan. Densondanks het koude weer vielen er toch een paar mooie scores.

De topscore werd door Alexander Hillen binnengebracht. In de derde reeks bij de mannen tikte hij aan met maar liefst 46 punten. Daarmee had hij een zeer ruime voorsprong op Pascal Martens, die zich met 39 punten tevreden moest stellen met de  runner-up spot. Wim Timmers vervolledigde hier het podium.

In de tweede categorie ging de hoofdprijs naar Stef Innocent. Hij was met 39 punten de enige van zijn reeks die zijn handicapnotatie verbeterde. Johan Aerts finishte op 4 punten net voor Dany Vanderstraeten.

In de top reeks schreef Laurens Ory zowel brut als net het klassement op zijn naam. Met 37 punten netto kon hij Kasper Vandeput en Vincent Valvekens makkelijk van zich afschudden.

Bij de dames vielen de beste scores ook in de laatste reeks. Anna Hillen, zus van Alexander, kon de score van haar broer niet evenaren maar was toch eveneens verdienstelijk met 40 punten. Katrien Koninckx legde beslag op de tweede plaats met 37 punten. Genodigde Svea Sannen was goed voor de bronzen medaille.

In de eerste categorie was het een nek-aan-nek race tussen Ria Lesire en Ann Gieraerts. Uiteindelijk moest Ann de duimen leggen voor Ria, die een iets betere in-ronde versierde. Kathleen Renders mocht op de laagste trede van het podium.

Bij de rabbits tenslotte was Patrick Verbeek de primus met 19 punten. Co Peumans strandde op één puntje.